Over Ewald Demeyere

Ewald Demeyere

Ewald Demeyere (°1974) studeerde aan het Koninklijk Muziekconservatorium Antwerpen, waar hij, naast eerste prijzen notenleer, geschreven en praktische harmonie, contrapunt en fuga, een meesterdiploma klavecimbel behaalde bij Jos van Immerseel.

Onmiddellijk na zijn studies in 1997 werd hij docent harmonie, contrapunt en fuga aan het Koninklijk Muziekconservatorium Antwerpen. In 2002 volgde hij er Jos van Immerseel op als hoofddocent historisch klavecimbel waar hij lesgeeft op de beroemde collectie klavierinstrumenten van het Museum Vleeshuis.

In kamermuziekverband werkt hij onder andere samen met Barthold en Sigiswald Kuijken en Paul Dombrecht. Sinds 1993 maakt hij deel uit van La Petite Bande (Sigiswald Kuijken) en van Il Fondamento (Paul Dombrecht).

In juli 2004 was hij de festivalster van het Festival van Vlaanderen Musica Antiqua Brugge.

Ewald Demeyere realiseerde een groot aantal radio- en televisie-opnames.

Tot zijn CD-opnames als solist of kamermusicus, allemaal voor het label ACCENT, behoren Eight Keyboard Sonatas van Thomas Augustine Arne, Sonatas & Fugues van Wilhelm Friedemann Bach, de sonates voor fluit en klavecimbel van Johann Sebastian Bach (met Barthold Kuijken), Johann Sebastian Bach – The Young Virtuoso, de integrale sonates voor fluit en basso continuo van Carl Philipp Emanuel Bach (met Barthold Kuijken), Pièces de Clavecin van Joseph-Hector Fiocco, Sonatas van Domenico Scarlatti en Flute Sonatas by the Bach Sons (met Barthold Kuijken).

In 2007 richtte hij het barokorkest Bach Concentus op dat reeds verschillende concerten en tournees verzorgde in België, Italië en Spanje. In 2008 verscheen een eerste dubbel-CD met ouvertures van Johann Bernhard Bach en Georg Philipp Telemann (ACC 24198).

Naast klavecinist en dirigent is Ewald Demeyere ook actief als muziektheoreticus. Hij legt zich vooral toe op de invloed van de muziektheorie uit de barokperiode (basso continuo en contrapunt) op de uitvoeringspraktijk, met speciale aandacht voor Johann Sebastian Bach.

Er verschenen twee artikels van zijn hand in het Dutch Journal of Music Theory (Amsterdam University Press): Ebenezer Prout: Bach als model voor fugaonderwijs (2003) en Die Kunst der Fuge: exemplarisch of experimenteel? (2005).

In 2007 schreeft hij de artikels La fugue partimento : exercice ou composition? voor het boek Les Écritures Musicales (Éditions Mardaga, 2007) en On BWV 1080/8: Between Theory and Practice (Eighteenth-Century Music, 2007).

In 2009 behaalde Ewald Demeyere de graad van Doctor in de Kunsten aan de universiteit van Antwerpen en de Artesis Hogeschool Antwerpen (Associatiefaculteit Kunsten) met het proefschrift A Contextual, Text-Critical Analysis of Johann Sebastian Bach’s Art of Fugue – Reflections on Performance Practice and Text-Critical Analysis, and the interaction between them.